+1 800 245 39 25

 

Ornament_1

TROCHĘ HISTORII

Portrait of ancient shirtless warrior with sword, shield and red cloak. Spartan Soldier. Landscape background
W ostatnim czasie wzrasta zainteresowanie pradawnymi zbożami. Na nowo są odkrywane ich walory zdrowotne, żywieniowe i smakowe. Producenci coraz częściej oferują produkty powstałe na bazie albo z dodatkiem orkiszu, a nawet płaskurki czy samopszy. Coraz chętniej sięgają po nie także wymagający i poszukujący atrakcyjnej żywności konsumenci.

 

Współcześnie uprawiana pszenica zwyczajna powstała w wyniku wielokrotnych krzyżowań zarówno dziko rosnących, jak i uprawianych gatunków traw, ich mutacji genetycznych oraz zamierzonych selekcji. Najbardziej radykalnych zmian genetycznych dokonano jednak w połowie ubiegłego wieku. W ich wyniku z niegdyś dziko rosnącej rośliny o wysokości 1,2 metra, o drobnych, niedających się oddzielić od plew ziarnach, powstała pszenica o wysokości zaledwie 40 centymetrów, czterokrotnie większych kłosach i pełniejszych, dających sie wymłócić ziarnach. Obecnie pszenica daje 10-krotnie większe plony niż w czasach historycznych. Niestety w pogoni za parametrami związanymi z użytkowością i wydajnością tego zboża utracono wiele cennych właściwości odżywczych (mikroelementów, witamin, związków organicznych) i smakowych.
O zaletach prastarych zbóż można się przekonać, sięgając po reliktowe odmiany pszenicy, takie jak samopsza, płaskurka czy orkisz. Odmiany te były znane naszym przodkom już około 7–8 tysięcy lat przed naszą erą.

Unikalne właściwości prastarych zbóż

Pszenica samopsza to jedno z najstarszych udomowionych gatunków zbóż. Pochodzi od dzikich pszenic jednoziarnowych. Obfituje w białko (ma go nawet do 50 procent więcej niż pszenica zwyczajna), a dodatkowo posiada niewystępujące w innych odmianach aminokwasy (fenyloalaninę, tyrozynę, metioninę i izoleucynę). Z ziaren samopszy można uzyskać bardzo wartościową mąkę, zawierającą szereg mikro- i makroelementów: magnezu, żelaza, cynku, manganu, która znakomicie nadaje się do wyrobu razowego pieczywa. Chleb z samopszy ma charakterystyczną, żółtawą barwę (spowodowaną przez znacznie wyższą niż w pszenicy zawartość karotenoidów) i lekko orzechowy smak, który jest wyczuwalny także w produktach z orkiszu czy płaskurki.
W opinii dr Elżbiety Suchowilskiej z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie wysoka zawartość substancji bioaktywnych upoważnia do określania produktów z samopszy mianem żywności funkcjonalnej, a nawet prozdrowotnej.

 

Spośród prastarych zbóż najbardziej znany jest obecnie orkisz. Ten gatunek pszenicy był ogromnie popularny już w starożytności. Niektóre źródła podają, że znano go na Kaukazie i w Mezopotamii. Na Bliskim Wschodzie uprawiali go Izraelici, a w Europie Germanie i Rzymianie.
Ziarno orkiszu zawiera: 56 procent skrobi, 11,6 procent białka, 2,7 procent tłuszczu i 2 procent składników mineralnych. W porównaniu z pszenicą zwyczajną zawiera więcej witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, E, D) i witamin z grupy B: B1, B2 oraz PP (B3). Warta podkreślenie jest również wysoka zawartość takich minerałów jak fosfor, żelazo, cynk, mangan czy kobalt. Dojrzały orkisz jest także źródłem kwasu krzemowego. W jego wewnętrznym ziarnie potwierdzono występowanie rodanidu, czyli naturalnej substancji wykazującej właściwości przeciwbakteryjne.
Na szczególne walory prozdrowotne tego zboża już w XII wieku zwracała uwagę św. Hildegarda z Bingen.

Rekomendacja świętej

Święta Hildegarda (żyła w latach 1098–1178) jest uznawana za największą średniowieczną zielarkę i znawczynię medycyny naturalnej. Była kompozytorką, poetką, wizjonerką, mistyczką – kobietą wielu talentów i wyjątkową osobowością Europy początków drugiego tysiąclecia. Z jej rad dotyczących zdrowia, odżywiania się, a także religii korzystali możni ówczesnego świata, wśród nich książęta, królowie, a nawet papieże.
Święta Hildegarda podkreślała ścisły związek między odpowiednim żywieniem a zdrowiem. Mniszka radziła, by kluczowym składnikiem każdego z głównych posiłków był orkisz. Uważała, że to ziarno jest doskonałym środkiem leczniczym.
„Orkisz jest najlepszym ze wszystkich zbóż. Ogrzewa, odżywia, wzmacnia i jest łagodniejszym od innych ziaren. Daje człowiekowi mocne mięśnie i zdrową krew, szczęśliwy umysł i pogodną duszę” – pisała.
Do zaleceń świętej i jej oryginalnych receptur nawiązuje najnowsza oferta produktów CSM Bakery Solutions. Produkty, których głównymi składnikami są prastare zboża, zostały wyróżnione specjalną pieczęcią z wizerunkiem świętej Hildegardy. CSM Bakery Solutions jest jedyną firmą posiadającą licencję Forum Hildegard von Bingen z Rochusberga na wykorzystanie takiego znaku. Forum to jest specjalnym ośrodkiem kultywującym blisko tysiącletnią tradycję kulinarną i żywieniową św. Hildegardy.

Proponowany przez CSM Bakery Solutions chleb orkiszowy św. Hildegardy jest pieczywem powstałym na bazie mieszanki zawierającej pełnoziarnistą mąkę orkiszową, grys ziarna orkiszowego, pełnoziarniste płatki orkiszowe, razowy zakwas z pełnoziarnistej mąki orkiszowej, a także dodatek ziaren słonecznika oraz słodów jęczmiennych i soli morskiej.
Nowym produktem, który wzbogacił ofertę firmy CSM, zawierającym pradawne ziarna, jest mieszanka na chleb Pradawne Zboża Św. Hildegardy z Bingen. Jest to smaczny, rustykalny chleb z doskonale skomponowanych składników pochodzących z czasów Hildegardy, takich jak pszenica samopsza, płaskurka, pradawne żyto i orkisz, wzbogacona ziołami, miodem i mąką z nasion dyni. Te wyjątkowe składniki zapewniają pieczywu wyjątkowy charakteru i smak.

Oferta dla wymagających

Pieczywo powstałe na bazie prastarych zbóż to doskonała oferta dla konsumentów wymagających i poszukujących żywności funkcjonalnej. Doskonale wpisuje się w obecne rynkowe trendy. Odpowiada na zapotrzebowanie klientów prowadzących zdrowy tryb życia, preferujących produktów premium, atrakcyjnych smakowo i wizerunkowo, a przy tym wyjątkowych, odwołujących się do tradycji, posiadających istotną wartość dodaną.
Producentom pozwala to na atrakcyjne poszerzenie oferty handlowej. Uzupełniają ją o ciekawe i oryginalne smakowo produkty, dla których można stworzyć atrakcyjną oprawę marketingową i wyjątkową narrację promocyjną.
Ziarna z prastarych zbóż ciągle stanowią znikomy odsetek ogólnej produkcji. Jak wynika z danych z 2006 roku, powierzchnia uprawy orkiszu w całej Europie wynosiła ok. 60 tysięcy hektarów. Zboże to jest najczęściej uprawiane w gospodarstwach ekologicznych w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, a także we Francji, Włoszech czy Belgii. Choć z roku na rok areał ten systematycznie rośnie, to jednak orkisz i inne prastare zboża nadal należą do ekskluzywnych odmian pszenicy. Są idealne do stworzenia wyjątkowego pieczywa.

Ornament_tekst

6.07.2016

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *